Kerk in het nieuws

Wat komt de kerk de laatste tijd toch weer vaak in het nieuws en meestal is dat geen goed teken.
24-10-2018

Kerk in het nieuws

Wat komt de kerk de laatste tijd toch weer vaak in het nieuws en meestal is dat dan geen goed teken.

Het gaat dan over het sluiten van kerken, de Paus die het niet goed doet, de visie van de geestelijkheid die niet altijd met elkaar strookt, het misbruikschandaal en zo gaat het maar door.

Op een gegeven moment word je het wel een beetje beu, al dat negatieve gedoe. Natuurlijk zijn er zaken die niet goed geweest zijn, of ook nu niet helemaal met elkaar stroken, maar hoe is het mogelijk dat mensen het laten gebeuren hun mooie geloof daar mee te laten afbrokkelen, letterlijk tot aan de grond.

Al die negatieve aandacht heeft voor het merendeel de leegloop tot gevolg van onze Katholieke kerken. Het lijkt wel of ze daar bij de media op kikken. Natuurlijk, het misbruikschandaal is verschrikkelijk en niet goed te praten of onder stoelen of banken te steken. Maar is het dan alleen de kerk waar dit is geschied en nog steeds gebeurt?

 

Beseffen we nog wel hoeveel mooie dingen het geloof ons brengt en in het verleden heeft gebracht waar we nu nog de vruchten van plukken? Als je midden in die kerk staat, zie je ook zoveel goede dingen gebeuren. Dingen die je moed en hoop geven, en -ondanks alles- vertrouwen in de toekomst.

Wat mooi dat we als gezamenlijke geloofsgemeenschappen open mochten zijn na het vreselijke treinongeluk in Oss en mensen daar aanwezig konden zijn voor ontmoeting en gebed. Honderden kaarsjes werden gebrand en links en rechts werd een traantje gelaten, een rustpunt voor velen, het deed mensen goed.

De honderden vrijwilligers en vrijwilligsters die week in week uit hun beste beentje voorzetten om iets te betekenen voor anderen; De ontmoeting met zieke parochianen, die juist door hun geloof vol vertrouwen hun leven kunnen teruggeven aan hun Schepper. Zij laten een andere kant van de kerk zien. Een kant die misschien de krant niet haalt, maar die wel het wezen van ons geloof raakt. Een kant waar we wel trots op mogen zijn.

Of de bedevaarten die georganiseerd worden en waar mensen kracht en energie uit putten om door te gaan met het leven. Waar men samen ons mooie geloof beleeft en viert. Mooi om dat alles als medeorganisator te zien gebeuren en daarin te mogen delen.

Ook de weekendvieringen die een rustpunt in de week kunnen geven, een moment van bezinning en gebed, even uit de sleur van alle dag en ook genieten van de zondagsrust.

Door het veranderen naar een 24/7 maatschappij dreigt het gedaan te zijn met de zondagsrust. Ook dan gaan we naar de bouwmarkt en inkopen doen bij de supermarkt. Zelfs de stratenmakers zag ik laatst op zondag werken, maar is dat allemaal wel nodig kun je je afvragen? Zou het niet geweldig zijn als we die ene vrije dag met elkaar zouden mogen delen, beleven en vieren?

Door alle negativiteit wordt vaak niet meer gedacht wat onze kerk in het verleden heeft betekend voor eenieders belang, denk aan het oprichten van ziekenhuizen en scholen, zaken waar we nu nog de vruchten van plukken en die toch ook niet meer weg te denken zijn. Of moeten we die nu ook maar sluiten?

“Maar waar maak jij je druk om” hoor je mensen zeggen als het ooit ter sprake komt, “je verandert er toch niet aan”. Klopt, alleen kun je daar niets aan veranderen. Het enige wat je kunt doen is proberen zelf te blijven geloven dat die club waar je bij hoort zo slecht nog niet is, goed nieuws dus !

Peter Stoltz

Terug naar het overzicht