Pasen: De liefde is het belangrijkste! door: Geer Salet

27-03-2018

PASEN: De liefde is het belangrijkste!

Op televisie zag ik een gesprek met een meisje. Ze had een grote wijnvlek in haar gezicht, was gedeeltelijk verlamd, leed aan epileptische aanvallen en had een verstandelijke beperking. Toen ze op het einde opstond zei ze in de camera: “De liefde is het belangrijkste”.

Jezus stond op uit het lijden en de dood. Dit jaar horen we dat volgens het evangelie van Marcus:

In die dagen predikte Jezus in Jeruzalem. Hij maakte God, die Liefde is, toegankelijk voor alle mensen. Maar de hogepriesters en Schriftgeleerden belemmerden juist de toegang tot God door de mensen te leren dat ze Gods gunst moesten verwerven met offers en het naleven van strenge regels. Met de offergaven verrijkten ze zichzelf. Ze werden bevreesd voor hun positie toen steeds meer mensen Jezus gingen volgen. En ze beraamden zijn dood.

Jezus wist dat, maar hij bleef naar Jeruzalem komen. Want in hem leefde de Liefde van God voor alle mensen. De Liefde was voor hem het belangrijkste.

Toen hij samen met de twaalf leerlingen het paasmaal vierde nam hij het brood en zei: “Neem, dit is mijn lichaam”. Hij reikte hen ook de beker: “Dit is mijn bloed van het Verbond, dat vergoten zal worden voor velen.” Hij deed dit opdat God, de Liefde die in zijn lichaam leefde, ook in de lichamen van de leerlingen zou gaan leven en de leerlingen, op hun beurt, die Liefde met alle andere mensen zouden delen.

Die nacht gingen ze naar de Olijfberg. Jezus wist dat hij zou sterven. Maar zijn levenswil was sterk, zoals bij ieder mens. Hij bad tot God: “Vader, laat dit aan mij voorbijgaan. Maar toch: niet wat ik, maar wat Gij wilt”. Ook in zijn doodsangst besefte hij dat God, de Liefde, het belangrijkste is.

Toen kwamen zijn belagers. Hij trad ze open tegemoet, zijn angst was weg. Ze grepen hem en brachten hem voor de hogepriesters. De voornaamste vroeg: “Zijt gij de Messias, de Zoon van God?”. “Dat ben ik!” Alle hogepriesters spraken nu zijn doodsvonnis uit.

Ze brachten hem voor Pilatus. “Kruisig hem”, riepen ze. Pilatus liet Jezus wegvoeren en aan het kruis slaan. Toen werd Jezus opnieuw doodsbang. Jezus kent de angst en het lijden en heeft diep respect voor het lijden van ieder van ons. “Mijn God, waarom hebt gij mij verlaten”, riep hij. Met deze noodkreet begint psalm 22; en die psalm, het gebed dat Jezus daar bad, eindigt met de volle erkenning van de Liefde van God. Toen gaf hij de geest.

Vroeg op de derde dag kwamen drie vrouwen naar het graf. Ze zagen een jonge man in een wit gewaad, die zei: “Jezus, die gekruisigd is, is verrezen.”

Ik geloof dat dat gehandicapte meisje dat opstond en zei “de liefde is het belangrijkste”, verbonden is met Jezus’ opstanding. En ik geloof dat ook wij diep in ons hart met de verrezen Christus verbonden zijn, dat ook wij steeds weer, ook als het slecht met ons gaat en uiteindelijk als we doodgaan, met Jezus kunnen opstaan en kunnen erkennen: “De Liefde is het belangrijkste”.

door: Geer Salet, Macharen (naar Marcus 14,1 - 16,8).

Terug naar het overzicht