Jezus of de Paashaas

Wie gaat het winnen dit jaar? Jezus of de Paashaas?
26-04-2019

Ik vermoed dat het geen gelijke race is. Ik zou mijn geld maar op de Paashaas zetten. De paaseitjes, gelegd door de Paashaas, dit behoort tot de mysteries van het grote ongeloof, zijn vele malen zoeter en aantrekkelijker dan het verhaal van Jezus. Dat is niet zo moeilijk te begrijpen. Oma heeft voor de kleinkinderen en het bezoek deze paasheerlijkheden dan ook al weken op haar tafel staan. Nog gevulder dan die van de concurrent met nog meer hazelnoot en cacao. ‘Als ik niet met de tijd mee ga, dan komen ze niet meer’ zegt oma. Begrijpelijk slim en uit zelfbehoud. ‘Neen’ en ‘tot hier en niet verder’, behoren niet meer tot het jargon van ouders en geloof doet al helemaal niet mee in het publieke of private debat. Politiek niet correct, dus gelopen race niet mee ingaan.

Jezus loopt een slechte race en niet alleen dit jaar dat is al jaren zo en mochten we het vergeten zijn dan helpen onze dagbladen ons er echt wel aan te herinneren.

De race van Jezus is een gelopen race, een verloren race, dat was al in zijn tijd, niets nieuws onder de zon. Zijn race is dan ook niet tegen de tijd maar tegen de geest van de wereld: alles is maakbaar, haalbaar en beheersbaar, de mens is autonoom en zichzelf genoeg. Liefde is te koop, inwisselbaar en liefde heeft een houdbaarheidsfactor. Offeren doe je alleen nog met trainers die de gestelde doelen niet halen of politici die toch al door de tand des tijds zijn aangeknaagd.

Op deze race zetten wij in, hier gaat ons hele vermogen in zitten, hier besteden we onze kostbare uurtjes aan in het fitnesscentrum, hier voor blazen we stoom af in de sauna en halen we ons verhaal in de kroeg, om te leren en te ervaren hoe je deze race loopt, zonder kleerscheuren en met het meest haalbare rendement: ‘de liefde van de Paashaas’ zoet, lekker en makkelijk verteerbaar, aantrekkelijk en succesvol scorend.

Daar is die andere race, die van Jezus, die ongelijk is, die niet op het podium eindigt maar in het graf, bitter en onbegrijpelijk oneerlijk. Die race die ook dingt naar het predicaat liefde die ook die titel wil veroveren niet uit zelfbehoud of zelfverheerlijking maar uit zelfgave en zelfopoffering en zo onbegrepen en totaal verlaten eindigt. Weliswaar op een verhoging met een eretitel erboven ‘Dit is de koning van de Joden’ maar geen mens die er oog voor heeft of ervan wil weten dat deze ‘loser’ wel eens gewonnen zou kunnen hebben.

Deze liefde die kost, die alles kost. Die niets vraagt en alles geeft is de werkelijke sleutel naar de overwinning. Deze liefde die zichzelf niet zoekt die niet geeft om schone schijn, die niet te koop is, die trouw is tot de dood, die niet zoet is maar bitter, die iedere dag opnieuw een bevestigend ‘ja ik wil’ vraagt , dat is de liefde die wint, die overwint.

Jezus Christus overwinnaar op de dood, laat ons die ware liefde kennen en nodigt uit tot navolging.

Heb je ooit van God gehoord; ‘ik ben niet meer verliefd, ik voel niets meer voor jou? Heeft God dat ooit tegen ons mensen gezegd? Nee, Hij blijft trouw aan zijn Woord, zodat wij leren van Hem, van Jezus, om  ook trouw te zijn aan onze beloftes.

Als wij Pasen vieren dan wil dat zeggen dat we erkennen en geloven dat Jezus de ware strijd gestreden heeft , dat de goede strijd gestreden is en de Liefde van God overwonnen heeft. De dood is verslagen. Een belofte een gegeven woord van God.

Pasen is de realiteit dat God zoveel van ons, zijn kinderen, houdt dat Hij alles heeft over gehad, zelfs zijn eigen Zoon en dat deze voor ons sterft zodat de poort naar het verloren paradijs weer open staat.

Dat is de overwinning, een zegeviering God is liefde, Hij is niet dood Hij leeft. Zetten we daar op in dat levert namelijk iets op: LEVEN.

Dat is wat we met Pasen vieren.
Alleluja:  Een zalig Pasen.

Pastoor Roland Kerssemakers

Terug naar het overzicht