Bedevaart Kevelaer 2019

Zaterdag 24 augustus jl. was de dag van onze jaarlijkse bedevaart naar Kevelaer. Dat is heel wat anders dan de kermis die we net achter de rug hebben. Die twee hebben natuurlijk niks met elkaar te maken, maar ik kan niet nalaten op te merken dat m.i. de sfeer in het gezelschap van de bedevaartgangers niet onder doet voor die in een groep kermisvierders. (Appels en peren kunnen ook even goed zijn.) Verderop ook nog even wat over “dat smalle pad”.

Zoals gebruikelijk verzamelen we voor het in de bus stappen weer bij de eerdere Pauluskerk. De bus arriveert niet superstipt om 8.00 uur, maar er mag beslist niet van een Brabants kwartiertje worden gesproken en het weer werkt dermate mee, dat even buiten wachten geen opoffering is. Al voordat we in Ravenstein zijn, waar zoals ook in Berghem nog wat mensen opstappen, wordt het drieluik met de gebeden voor onderweg uitgereikt.

Aan de hand van dit drieluik wordt onderweg gebeden en gezongen, waarbij Peter Stoltz, onze reisleider, “voorganger” is. Na een voorspoedige reis komen we tijdig in Kevelaer aan voor de processie naar het genadeoord (Pax Christi-kapel).

Biddend en zingend begeven we ons daar naartoe, waar onze meegebrachte kaars wordt gewijd en aangestoken. Na gebruik te hebben gemaakt van de gelegenheid om in de stad even een kopje koffie te drinken, gaan we naar de basiliek, waar om 11.30 uur de Eucharistieviering begint. Na daar welkom te zijn geheten door de Rector van Kevelaer, begint de H. Mis en valt geen Duits accent meer te beluisteren. In het epistel horen we dat het Israëlische volk belooft geen afgoden te zullen aanbidden, maar alleen de God die hen uit Egypte leidde. En het thema van onze bedevaart is dit jaar gebaseerd op de woorden van Petrus, die vandaag in het evangelie zegt: “Heer tot wie zouden we gaan?; Gij hebt woorden van eeuwig leven.” Petrus en de andere apostelen blijven bij Jezus en ook wij wenden ons tot Jezus en gaan niet naar een ander op zoek. In zijn preek komt Pastoor van de Laar (Uden) eveneens bij Jezus uit, maar vandaag is het een bedevaart naar Maria, troosteres van de bedroefden. Op het moment dat hij “bij Jezus aankomt”, heeft hij dan ook met Maria een flinke weg in allerlei omstandigheden afgelegd, onderweg de gelovigen attenderend op de zeer veel situaties – blije en droevige – waarin ze met hun vreugde, zorgen en verdriet Maria aanroepen. Ook wijst hij erop dat menigeen die niet zo kerks is, toch een kaarsje bij Maria opsteekt. Tot slot spreekt hij de wens uit dat wij vandaag mogen beleven dat we via Maria bij Jezus komen.

Ik meldde nog niet dat het dit jaar Uden is waaraan de zorg voor een soepel, geolied verloop van de bedevaart is toevertrouwd en dus mist dat koor ook nog de veer die ik toch nodig op hun hoed zou moeten steken voor de keurige muzikale aankleding van de eucharistieviering.

Na die H. Mis is er ruimschoots tijd voor een lunch in de stad, want de kruisweg is pas om 14.30 uur. Voor een haastig hapje is het in de gelegenheden waar je wat prettige maagvulling kunt vinden ook veel te druk. Na betaling van de schuld voor wat we ons lekker hebben laten smaken, gaan we de kruisweg bidden.

In het park gebeurt dat in groepen van ik schat gemiddeld omstreeks 20 man. Snikheet is het daar echt niet, maar het is wel prettig dat er rond elke statie voldoende bomen staan om er de schaduw te kunnen opzoeken. In de groep waar ik mee meeloop zijn het een priester uit Veghel en één uit Uden, die om beurten bij een statie de voorgangersrol vervullen. Na de veertiende statie zingen we het lied: “U zij de glorie”, waarbij ik weer aan Theo van den Elsen moet denken, die dat lied niet alleen altijd luidkeels meezong, maar het koor dan ook opzweepte om alle registers open te trekken.

Hierna is er nog wel wat vrij te besteden tijd voordat we naar het sluitingslof gaan, dat om 16.45 uur begint. Daarin wordt eerst even stilgestaan bij de begroeting van Maria door Elizabeth, waaruit bleek dat Elizabeth in Maria de moeder van haar Heer herkende. Verder wordt gesproken over de rol, het belang, van vertrouwen in ons leven. Als voorbeelden van vertrouwen bij het nemen van beslissingen, waarvan de consequenties niet voorzien kunnen worden, noemt de priester de roeping tot het priesterschap. Hij vergelijkt die met een bloem die tot leven komt en het huwelijk, waarvan hij zeer terecht beweert dat het niet voor chagrijn wordt aangegaan. Veel beslissingen zouden we niet durven nemen, als we alle daaruit voortvloeiende gevolgen van tevoren zouden kennen. Maar Maria, die nooit “niet thuis” geeft is een wegwijzer en een bron van kracht, wat we mogen ervaren en waarvoor we mogen danken. Hij sluit af met dank voor deze mooie dag. Aan het einde van het lof wordt de zegen met het Allerheiligste gegeven en wordt wat aan souvenirs en devotia gekocht is, gezegend. Het mooie avondgebed van Hannelore krijgen we vandaag op onze thuisreis niet te horen; bewaren we voor volgend jaar. De tekst is netjes mee naar Kevelaer gereisd maar met andere spullen in die grote laadbak onder de bus beland.

Hiermee zou dit verslag dus eigenlijk af zijn, ware het niet dat ik het nog even over “dat smalle pad” meende te moeten hebben. Daar heeft kapelaan Beekman het de volgende dag namelijk (terecht) over in zijn preek in de Visserskerk n.a.v. het evangelie van die dag, waarin Jezus op de vraag “Zijn het er weinig die gered worden?” antwoordt: “Spant u tot het uiterste in om door de nauwe deur binnen te komen…” Dat is heldere taal; niemand kan om zulke woorden heen of ze relativeren. Natuurlijk ga je ter bedevaart niet even een vrijkaartje voor de hemel halen, maar op zo’n dag heb je toch eerder het idee op een open onbegrensd plein te lopen, te flaneren, dan op een smalle weg. Die beperkte breedte zullen we wel op andere momenten, in andere situaties, ervaren. Zo’n moment b.v. dat je een klap op de ene wang krijgt. Dan de andere ook maar aanbieden ligt ons niet erg. In die situatie wordt de weg beknellend smal. Af en toe een stukje bewegen op de brede weg blijft onze voorkeur houden. Er zijn beslist meer wat ruimere wegen te ontdekken, maar die naar Kevelaer wordt na hem een keer te hebben bewandeld beslist niet saai. En zouden misschien meer mensen dat aan het ontdekken zijn? Met alleen al 224 deelnemers die met de bus gingen is er sprake van groei en iedere keer klinkt bij het uitstappen weer ontelbare malen: Tot volgend jaar.

Jan van Asseldonk

De laatste bedevaart naar Kevelaer
was zaterdag 24 augustus 2019.

Voor nu is er nog geen nieuwe bedevaart gepland.

Voor informatie kunt u zich wenden tot:
Peter en Mia Stoltz, ‘t Dorp 51, 5384 MB Heesch.
Telefoon: 0412 453131 / 06 28958281